Giardia lamblia – morfologia, chorobotwórczość, objawy, diagnostyka i leczenie

1. Morfologia:

Gardia lamblia, Lamblia intestinalis (Lamblia jelitowa) posiada następujące postacie:

 trofozoit – długości 10-20 µm, dwubocznie symetryczny, kształtu gruszkowatego, który od strony brzusznej jest spłaszczony, a od strony grzbietowej wypukły. W przedniej części ciała znajduje się ssawka, za pomocą której przyczepia się do ściany jelita gospodarza,

 cysta – długości 8-15 µm, zawiera 2 lub 4 jądra, skupione w przedniej części komórki, cytoplazma odstaje od błony jądrowej, posiada wici.

2. Chorobotwórczość:

Schorzenie wywołane przez Lamblię jelitową to lamblioza. Człowiek zakaża się przez spożycie pokarmów (warzywa, owoce) lub wody zanieczyszczonej cystami, z których następnie wydostają się żywe pasożyty. Lamblią można także zarazić się w ubikacji wskutek nie mycia rąk czy brania do ust przez dzieci brudnych zabawek oraz podczas zabaw ze zwierzętami. Pierwotniaki osiedlają się w przewodzie pokarmowym, głównie w dwunastnicy, w trzustce i w drogach żółciowych.

3. Objawy lambliozy:

 bóle brzucha, wzdęcia, ostre i przewlekłe biegunki

 kał wodnisty lub uformowany o gnilnym zapachu

 bóle głowy, zgaga, zmęczenie, gorączka

 żółtaczka

 utrata masy ciała

 zapalenie dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego

 zaburzenie wchłaniana tłuszczów i węglowodanów.

4. Diagnostyka:

a) bezpośrednie badanie kału w płynie Lugola – w kale uformowanym znajdują się tylko cysty,

b) badanie treści dwunastniczej – poszukuje się trofozoitów,

c) wykrywanie antygenów lamblii w testach enzymatycznych – test ELISA.

5. Leczenie:

W leczeniu stosuje się metronidazol lub tinidazol.

6. Profilaktyka:

 mycie owoców i warzyw,

 picie przegotowanej wody,

 częste mycie rąk (szczególnie po wyjściu z ubikacji).